Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Λαμπρές εκδηλώσεις στο Γαλαξίδι για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του ΄40


                                                            Photo by Ilias Massaros
Mε λαμπρές εκδηλώσεις γιορτάσθηκε την Τετάρτη, 28/10/2015, στο Γαλαξίδι η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, με τη συμμετοχή εκπροσώπων των τοπικών αρχών, εκατοντάδων κατοίκων και, φυσικά, των μαθητών και των εκπαιδευτικών όλων των σχολικών βαθμίδων (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και ΓΕΛ) της πόλης μας. Τον πανηγυρικό λόγο της ημέρας εκφώνησε στον  ιερό ναό του αγ. Νικολάου Γαλαξιδίου, μετά την καθιερωμένη δοξολογία, ο θεολόγος καθηγητής του Γυμνασίου μας Χάρης Ανδρεόπουλος, αναφέροντας τα μεταξύ άλλων, τα εξής: 

«Η 28η Οκτωβρίου είναι μια μέρα γιορτής και εθνικής περηφάνειας για τη πατρίδα μας. Το έπος του ΄40 δεν ήταν απλά μια προσπάθειας απόκρουσης ενός εισβολέα. Μόνο ίσως η βιβλική αφήγηση της αναμέτρησης του Δαβίδ με τον Γολιάθ μπορεί να δώσει το πραγματικό μέτρο σύγκρισης. Μια χούφτα Ελληνες, μ΄ ελάχιστα εφόδια τόλμησαν να ορθώσουν το ανάστημά τους και να αντισταθούν στις σιδερόφρακτες και άρτια εξοπλισμένες στρατιές του φασισμού αποδεικνύοντας στην ανθρωπότητα ότι η υπεροχή δεν ανήκει στο πλήθος, ανήκει στο πάθος.


Ανήκει σ΄ αυτούς που αψηφούν κάθε απειλή και κίνδυνο για να υπερασπιστούν αξίες και ιδανικά. Χιλιάδες (κοντά στις 700.000 συνολικά) οι Ελληνες που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της λευτεριάς σ΄ αυτόν τον αγώνα, είτε ως στρατιώτες στο μέτωπο, είτε στην αντίσταση, είτε από τις εκτελέσεις, την πείνα και τις πάσης λογής κακουχίες. Απ΄ αυτόν τον αγώνα δεν έλειψε και το Γαλαξίδι που πλήρωσε κι΄ αυτό βαρύ φόρο αίματος.

Aς γυρίσουμε για λίγο το χρόνο πίσω, κατά 75 ακριβώς χρόνια: τον Οκτώβριο μήνα του ΄40 το Γαλαξίδι κινείται στους συνηθισμένους του ρυθμούς. Βεβαίως, μετά τον βομβαρδισμό από τους Ιταλούς, στις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους, των αντιτορπιλικών μας “Βασιλεύς Γεώργιος” και “Βασίλισσα Ολγα” στο λιμάνι της κοντινής μας Ναυπάκτου, υπήρχε στους κατοίκους η αίσθηση ότι τα σύννεφα του πολέμου όλο και πύκνωναν, αλλά κανένας ιδιαίτερος φόβος δεν προμήνυε το κακό που ερχόταν. Οι Γαλαξιδιώτες τη Κυριακή 27 Οκτωβρίου 1940 λειτουργήθηκαν κανονικά στις τρείς εκκλησιές – στον Αγ. Νικόλαο, στην Αγιά Παρασκευή και στον Πρόδρομο - και επέστρεψαν στις συνήθεις δραστηριότητές τους.

Το πρωϊνό της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου 1940 φαινόταν επίσης στο Γαλαξίδι ότι ήταν ένα συνηθισμένο πρωϊνό: τα παιδιά πήγαν σχολείο, τα μαγαζιά άνοιξαν και η γνώριμη κίνηση της μικρής πολιτείας άρχισε. H είδηση, όμως, του πολέμου που ήδη είχε αρχίσει στα Αλβανικά βουνά από τις πρώτες πρωϊνές ώρες - μετά το περήφανο “ΟΧΙ” του έλληνα πρωθυπουργού Ιωαν. Μεταξά στους Ιταλούς – έφθασε και στο Γαλαξίδι, από τα λίγα ραδιόφωνα που υπήρχαν. Και κανείς ίσως εκείνες τις ώρες δεν υποψιαζόταν το μέγεθος της συμφοράς που ερχόταν.

-          Πόλεμος…
-          Aρχισε ο πόλεμος
-          Εχουμε πόλεμο

Η φοβερή είδηση - εβδομήντα ένα (75) ακριβώς χρόνια πριν - έκανε δυό και τρείς φορές τον γύρο του Γαλαξιδίου. Από τα σχολεία οι δάσκαλοι σχόλασαν τα παιδιά. Ο κόσμος έτρεξε στα μπακάλικα, τα οποία πολύ σύντομα  άδειασαν. Πολλοί κατέφυγαν στις εκκλησιές από τις καμπάνες που γύρω στις 10 άρχισαν να κτυπούν έντονα, μ΄ ένα κτύπημα πολεμικής ιαχής και ξεσηκωμού.

Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος που εκείνη τη στιγμή ξεκινούσε και στη χώρα μας δεν άφησε ανέπαφο το Γαλαξίδι που, όπως και οι άλλες ελληνικές πόλεις, απέστειλε πολλούς νέους στις ελληνοαλβανικές οροσειρές. Τα πρώτα κατοχικά στρατεύματα εγκαταστάθηκαν στις 15 Μαΐου του 1941 και γρήγορα κατέλαβαν το Παρθεναγωγείο, το Δημοτικό σχολείο, την οικία Κουτσουλιέρη, την οικία Δροσοπούλου καθώς και την οικία Πλατώνη. Στην πλειονότητα τους οι στρατιώτες ήταν Ιταλοί αφού την διοίκηση της Στερεάς Ελλάδας είχαν αναλάβει οι Ιταλικές αρχές. Τον Ιανουάριο του 1942 οι Ιταλοί μετεγκαταστάθηκαν στην Ιτέα. Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου οι Ιταλοί κατάσκοποι εξαφανίστηκαν με αποτέλεσμα να επέμβει ο Ιταλός διοικητής και να δώσει 48ωρο τελεσίγραφο στους κατοίκους του Γαλαξιδίου για να επιστραφούν πίσω σώοι. Το τελεσίγραφο έληξε και έτσι οι Ιταλοί απείλησαν την πόλη με εμπρησμό. Παρ' όλα αυτά η έγκαιρη επέμβαση του κοινοτάρχη Λουκά Πλατώνη καθώς και του πλοιάρχου Ιωάννη Ανδρεόπουλου έσωσε την πόλη από βέβαιη καταστροφή. Τα επόμενα χρόνια ήταν εξαιρετικά δύσκολα για τους Γαλαξιδιώτες. Το δυστυχέστερο έτος για το Γαλαξίδι, με φοβερή πείνα και ελλείψεις σε είδη πρώτης  ανάγκης, ήταν αυτό του 1944 καθώς εν τω μεταξύ είχε ήδη γίνει έδρα των γερμανών κατακτητών. Το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου βρήκε το Γαλαξίδι να μετρά 421 νεκρούς. Τους αξίζει ασφαλώς κάθε ευγνωμοσύνη και τιμή, αλλά και μια υπόσχεση, ότι ο αγώνας τους και η θυσία τους για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι αποτελεί για μας ένα χρέος, μια παρακαταθήκη ζωής έτσι ώστε για να συνεχίσουν να ζούν τα παιδιά μας σε μια ελεύθερη πατρίδα. Σε μια δύσκολη συγκυρία σαν αυτή που βιώνει τα τελευταία πέντε χρόνια η πατρίδα μας  κινδυνεύοντας εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης και των καραδοκούντων κερδοσκόπων να χάσει την εθνική της ανεξαρτησία, η παραπάνω ηθική υποχρέωση να μείνουμε πιστοί συνεχιστές του αγώνα των ηρώων της εποποιϊας του ΄40, καθίσταται επιτακτική ανάγκη. Καλούμαστε και πάλι να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας για την αγάπη μας στη πατρίδα.

Σήμερα, η επέτειος της 28η Οκτωβρίου του 1940 ακτινοβολεί επίκαιρα διδάγματα. Το ιστορικό «ΟΧΙ» θα επαναλαμβάνεται πάντα σ΄ οποιονδήποτε επιδρομέα επιβουλευτεί την ακεραιότητα και ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί την  αγωνιστική υποθήκη του ελληνικού λαού, των παππούδων μας και των γιαγιάδων μας, των πατεράδων μας και των μανάδων μας. Αποτελεί ένα μήνυμα αγώνα στις σημερινές εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Όπως τότε, έτσι και σήμερα, ο λαός μας θέλει ειρήνη και προκοπή. Είναι το μήνυμα, προς αυτούς που μοιράζονται την εξουσία αλλά και για τον καθένα μας, πώς πάνω απ΄ όλα και πρώτα απ’ όλα προέχει το συμφέρον της Πατρίδας μας. Οι 700.000 νεκροί μας, μας στέλνουν το μήνυμα: «Ποτέ πια φασισμός! Ποτέ πια πόλεμος!». Με τις σκέψεις αυτές, γιορτάζουμε σήμερα την επέτειο του «ΟΧΙ». Ας είμαστε όλοι ενωμένοι και αδελφωμένοι. Είμαστε Έλληνες, γνήσιοι απόγονοι των δοξασμένων προγόνων μας. Οι σκιές των ηρώων, μας παραστέκουν στη σημερινή γιορτή».


Oι εκδηλώσεις συνεχίσθηκαν με τη κατάθεση στεφάνων στο Ηρώον της πλατείας «Μανουσακίων» και ολοκληρώθηκαν με τη καθιερωμένη παρέλαση στη παραλιακή λεωφόρο όπου οι Γαλαξιδιώτες καμάρωσαν την μαθητιώσα νεολαία, το μέλλον του τόπου μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου